wan okasi 6

De mens met een beperking in Suriname

De mens met een beperking heeft in het dagelijks leven te kampen met dezelfde problemen als iedereen in de samenleving. Huisvesting, transport, werkgelegenheid, relatieproblemen zijn allemaal zaken waarmee iedereen weleens te maken krijgt. De mens met een beperking heeft het echter een beetje zwaarder, omdat er te weinig aanpassingen zijn voor deze doelgroep. De infrastructuur voor voetgangers is bijvoorbeeld zelfs niet geschikt voor iemand zonder een beperking. Niet zelden ontbreekt een voetpad of trottoir en als die er al is, is hij vaak ongelijk door ontbrekende klinkers of kuilen. In de binnenstad van Paramaribo komt het ook voor dat op trottoirs geparkeerde voertuigen de voetgangers ertoe nopen zich op de rijbaan te begeven met alle gevolgen van dien.

Ook het openbaar vervoer is niet of slecht toegankelijk voor de mens met een beperking. De voertuigen niet berekend op het transporteren van de doelgroep en de wisselvalligheid van de rijtijden maakt dat niet op het openbaar vervoer kan worden afgegaan voor het op tijd bezoeken van een locatie of de werkplaats.

De mens met een beperking in Suriname heeft als primair probleem het transport. Voor verplaatsing is men voornamelijk aangewezen of het taxiwezen of een familielid of vriend die bereid is de mens met een beperking te vervoeren. Op de laatste optie kan tegenwoordig niet altijd gerekend worden, omdat ook de mens zonder beperking het op sociaaleconomisch vlak moeilijk heeft, waardoor er nauwelijks tijd overblijft voor het ondernemen van sociale activiteiten.

De mens met een beperking die afhankelijk is van de taxi krijgt met een zwaardere sociale last te maken. Iemand die normaal de lijnbus kan pakken komt er viermaal goedkoper uit dan iemand met een beperking die zich van locatie tot locatie moet verplaatsen. Door het transportprobleem ontstaan dus andere problemen. Als er geen transport beschikbaar is, is de mens met een beperking niet in staat frequent uit zijn woonomgeving te komen. Dit leidt tot een isolement, omdat sociale contacten niet goed onderhouden kunnen worden. Opleidingsmogelijkheden of recreatieve activiteiten worden vaak niet benut vanwege het transportprobleem. Mensen met een beperking worden om deze reden niet gemakkelijk een arbeidsplaats aangeboden vanwege de hogere kosten voor het transport. Door het transportprobleem heeft de mens met een beperking qua levensstandaard en welzijn een grotere achterstand ten opzichte van de medemens zonder beperking.

Huisvesting

In Suriname is huisvesting een algemeen probleem. Door te hoge huurprijzen is de gemiddelde Surinamer niet in staat een woning te huren. De woningbouwprogramma’s van de overheid zijn vooralsnog een druppel op een gloeiende plaat. Doordat voor de mens met een beperking woningen op maat moeten worden gebouwd, behoort deze groep tot de kansarmen. Hierdoor dreigt gezinsvorming voor deze doelgroep een droom te blijven, omdat onderdak de basis is voor het vormen van een gezin. In ogenschouw moet ook worden genomen dat de meeste mensen met een beperking in Suriname uitkeringsafhankelijk en werkloos zijn. De uitkering aan deze groep is momenteel gesteld op SRD …. per persoon per maand. Een eigen woning betrekken, huur of eigendom, door iemand met een beperking is dus vaak een illusie.

Indien de mens met een beperking in staat gesteld wordt eigen inkomsten te verwerven, neemt de kans op verzelfstandiging toe. Tegenwoordig woont de mens met een beperking in Suriname in bij familie of vrienden, en hoeft er niet te worden bijgedragen in de kosten voor levensonderhoud in de vorm van bijvoorbeeld kostgeld. Dit maakt de doelgroep echter afhankelijk en kwetsbaar, omdat de kans altijd aanwezig is dat het aanbod op onderdak wordt ingetrokken om van de extra zorgpost af te zijn.

Het zou goed zijn indien de overheid rekening houdt met deze groep bij het uitvoeren van sociale woningbouwprojecten.

wan okasi 1
wan okasi 6

Hulpmiddelen en faciliteiten

Voor mensen met een lichamelijke beperking zijn er weinig en voor mensen met een visuele beperking geen hulpmiddelen te krijgen in Suriname. Stichting Wan Okasi wil het daartoe leiden dat meer hulpmiddelen beschikbaar komen ter verbetering van de positie van de mensen met een beperking. Gedacht moet worden aan hulpmiddelen die het leven moeten veraangenamen en deze groep in staat moet stellen toegang te krijgen tot bijvoorbeeld het gebruik van de computer. Met maximale hulpmiddelen is iemand met een beperking haast net zo functioneel als iemand zonder.

Stichting Wan Okasi zal er alles aan doen het zelfvertrouwen bij de doelgroep op te krikken door aan te dringen op acceptatie en inclusiviteit. Dit zal zij doen door steeds de aandacht te vragen voor de belangen van haar doelgroep.

Anno 2019 is nog niet duidelijk hoeveel personen in Suriname leven met een beperking. Het Ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting is in het laatste kwartaal van 2018 gestart met een registratie. De Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) hanteert een percentage van 10 procent van de totale bevolking. Als dit wordt toegepast op Suriname, kan uitgegaan worden van ongeveer 50.000 personen.

Contact ons

Wan Okasi Zorgvervoer
Margarethalaan 46
Paramaribo

Registratie 

Klik hieronder om u te registreren als lid
en voor toegang tot de interne omgeving.